Er is alweer een nieuw jaar van start gegaan en voor de schrijvers onder ons gaat dit weleens gepaard met allerlei schrijfwedstrijden. Vaak dient er een gedicht geschreven te worden omtrent een bepaald thema. Creativiteit en taalgevoel vormen hierbij de hoofdingrediënten, maar hoe gaat het schrijven van een gedicht nu precies in zijn gang en waarmee moet je al dan niet rekening houden? Gitage geeft je alvast een rode draad om mee van start te gaan!

Wat is in feite een gedicht?

Een gedicht wordt vaak beschouwd al een rijmend tekstje bestaande uit een aantal regels, maar weet dat een gedicht enkel en alleen is wat jij vindt dat het is. Iedereen heeft een verschillende definitie. Het kan tal van vormen aannemen, in tegenstelling tot wat sommigen denken. Je hebt de klassieke dichtvormen, als een kwatrijn of een sonnet. Je houdt je dan aan de regels der woordkunst, wat zorgt voor een veilige structuur, een leidraad doorheen het schrijven. Sommigen kunnen echter niet kwijt wat ze willen zeggen binnenin deze structuur, zodat het al snel gemaakt zal lijken. Voor hen is vrijheid op een blanco vel beter, de zogenaamde vrije vorm. Maar… het is wel van uiterst belang om je te realiseren wát je wilt schrijven en hóe: de hamvragen die zich stellen aan het begin van elk gedicht!

Hoe komt een gedicht tot stand?

Eens je het centrale thema hebt bepaald, moet je beginnen aan het benoemen van de dingen waarover je wilt schrijven. Het Nederlands heeft voor elk voorwerp en voor elk onderwerp een woord, ook voor abstracte bepalingen. Een gedicht vervat echter de kunst om al deze zaken neer te pennen met eigen gevonden beeldspraken en woorden én om deze op een bepaalde wijze te rangschikken. Experimenteren, proberen en aftoetsen is hierbij de boodschap! Maak woorden die er niet zijn, maar er wel zouden kunnen zijn, net alleen omdat jij ze eenmaal hebt gevormd. Geef je tekst een persoonlijke touch en emotioneer je lezers; breng hen aan het lachen, ontlok enkele tranen of zet hen aan tot nadenken.

Wanneer wordt een gedicht poëzie?

Ben je als dichter werkelijk met dit laatste bezig? Dan kan je stellen dat je met poëzie bezig bent. Nu betekent dit uiteraard niet automatisch dat het gedicht in kwestie in smaak zal vallen bij je lezers. Eigenlijk bepaal jij dit in eerste instantie zelf: vind je je tekst zelf de moeite niet echt waard om te lezen? Dan zou je het ook niet moeten loslaten op je lezers, of het zou zijn om reacties en feedback te verkrijgen.

Maar houd wel dit in je achterhoofd: er is een groot verschil tussen plezier hebben bij het schrijven en de kwaliteit van dat schrijven! Het spreekt voor zich dat je negatieve feedback niet met een lach onthaalt, aangezien de waarde van je gedicht als vanzelf daalt. Betekent dit dan dat je moet stoppen met het schrijven van gedichten? Neen, integendeel zelfs. Er zijn tal van websites waarop je terecht kan met je creaties, zoals Het schrijvertje en Gedichten Freaks. Kan je echter wat kritiek verdragen en wens je je feedback positief te onthalen? Dan kan je er steeds voor kiezen om gebruik te maken van websites waarbij je onder de loep wordt genomen door andere dichters.

Aangeboren talent of kwestie van leren?

Je kan het niet iedereen naar de zin maken, schrijf daarom in de eerste plaats voor jezelf, maar wel met in je achterhoofd de bedoeling om het lezerswaardig te maken. Je kan hierbij steeds bijleren, je kennis up-to-date houden door middel van het bekijken van gedichten van collega-dichters én de feedback die hierop werd gegeven. Lees bijvoorbeeld ook eens gedichten in een andere taal dan het Nederlands of desnoods de vertaling ervan. Zo zal je zien waar je met je eigen gedichten staat, maar… het talent voor poëzie moet ook in je zitten als een gave. Het is niet alleen een kwestie van leren, maar ook van de gave ontwikkelen die je reeds in je hebt. Het plezier in gedichten schrijven is gelukkig voor veel meer mensen weggelegd dan er succes mee hebben. En daar is niets mis mee.

Alvast veel succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *